Ένα ωραίο- επίκαιρο- Ρωσικό παραμύθι

     Ο Ιβάν και η Μαριούσκα που έκαναν  την καρδιά τους φως.
         Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε μια περιοχή της Ρωσίας ένας λαός ευτυχισμένος
   Τα χωράφια του δίναν καρπό, τα ζώα του ήταν γερά και πληθαίναν, τα αντρόγυνα γεννούσαν γερά παιδιά, το κλίμα που ζούσαν ήταν καλό και όσοι κυβερνούσαν προσπαθούσαν να είναι δίκαιοι και φροντίζαν για το καλό όλων
 ΄Ηταν ένας λαός, όσο μπορούμε να πούμε, ευτυχισμένος
  Ήρθανε όμως δύσκολοι καιροί, πέσαν καιροί οργισμένοι,» όπως θα έλεγε ένας σύνχρονος ποιητής.
Μάθαν οι Μογγόλοι , οι άνθρωποι της στέπας, οι νομάδες και πάντα οι νομάδες είναι οι εχθροί των λαών, όπως οι Εβραίοι, του σατανιστή του ΑΒΡΑΆΜ και πέσαν να αρπάξουν την εύκολη λεία.
Και σαν ο λαός αυτός, ήταν μαθημένος να ζει ειρηνικά εύκολα, τον κυρίευσαν   εύκολα και οι άνθρωποι σαν δεν ήταν μαθημένοι να ζουν δούλοι  πήραν ο καθένας ότι είχε και  έφυγαν από τον τόπο τους να βρουν αλλού σωτηρία.
   Φόρτωσαν λοιπόν ο καθένας ότι είχε, πήραν στην αγκαλιά τους τα μωρά οι μανάδες, πήραν οι νεότεροι και οι πιο γεροί στη ράχη τους ,τους γέρους τις γριές και τους ανήμπορους και τράβηξαν για μέρη άγνωστα, με  όπλο την ελπίδα όπως λέει πάλι ένας παλιός στίχος. 
Πέρασαν τη στέπα , πολλοί γέροι και ανήμποροι έμειναν εκεί.
Πέσαν σε ένα βάλτο, ‘[
Πολλά παιδιά και μανάδες έμειναν εκεί, και το χειρότερο πέσαν σε ένα απέραντο δάσος και βάλτο μαζί τόσο πυκνό και τόσο σκοτεινό που δεν έβλεπες ούτε τη μύτη σου ,όπως λέμε,
Και δεν ήταν μόνο αυτό, ήρθε και η κατάμαυρη νύχτα
   Και τα θεριά και οι λύκοι και τα τσακάλια άρχισαν να ουρλιάζουν και να τους πλησιάζουν και οι άρχοντες άρχισαν να τα χάνουν, και η απελπισία έπεσε παντού.
Και κανένας δεν προχωρούσε μπροστά, κι όλοι άρχισαν να χάνονται μέσα στο βάλτο
 Και πρώτα χάσαν το θάρρος τους, κι ήταν καταδικασμένος ο λαός να χαθεί, όπως χάθηκαν και τόσοι άλλοι λαοί.
      Τότε βγήκε μπροστά ΄μια μεγάλη καρδιά, ο Ιβάν.
  ΄Ένα παλικάρι  γύρω στα εικοσιπέντε χρονών με το κορίτσι του, τη Μαριούσκα.
       Στάθηκε μπροστά στον απελπισμένο λαό του και άρχισε να φωνάζει.
  ‘ Ε κιοτήδες, τι σταματήσατε μωρέ.
 Τι χάνετε το θάρρος σας.
Προχωράτε.
 Υπάρχει ελπίδα
 Θα σωθούμε.
Όπου νάναι θα βγούμε στο  φως.
 Κι όλοι πήραν θάρρος και άρχισαν  να προχωρούν.
 Η κατάσταση όμως γινόταν χειρότερη
 Το σκοτάδι πυκνότερο, το δάσος σκοτεινότερο, τα τσακάλια και οι λύκοι περισσότεροι  και οι κιοτήδες πιο πολλοί.
 Και οι πνιγμένοι μέσα στο δάσος, τα παιδιά οι νέοι οι η γέροι, περισσότεροι και η ελπίδα λιγότερη
 Τότε ο Ιβάν  και η Μαρούσκια άκουσαν τα λόγια που τα είπε και ένας σύγχρονος ποιητής Έλληνας και που τον λέγαν Παλαμά
                             Όταν άλλο δεν μπορείς να κατεβείς
                                στου κακού τη σκάλα,
                             τότε θα σου ξεναγεννηθούν
                            τα φτερα τα πρωτινά σου τα μεγάλα.
 Και σαν είδε ό Ιβάν  ότι το μόνο που τους έμεινε ήταν η ελπίδα, ακούστε τι έκαμε και αν θέλετε το πιστεύετε. ‘
΄Εσκισαν κι αυτός και η Μαριούσκα το στήθος τους, έβγαλαν την καρδιά τους, έτσι λέει το παλιά παραμύθι, την σήκωσαν ψηλά, ή καρδιά τους έγινε ένα πελώριος, ένας μεγάλος ήλιος  , που φώτισε όλο το δάσος.
 Και φώτισε πρώτα τις ψυχές τους  και γεννήθηκε η ελπίδα
Κι άρχισαν να φωνάζουν ο Ιβάν και η Μαρούσκα με το σκισμένο στήθος και την καρδιά τους που έλαμπαν σαν ήλιος
 ‘Αντε αδέρφια μου.
 Άντε λεβέντες μου.
Κουράγιο, λίγο ακόμη και θα περάσουμε
 Αντε αδερφές μου, άντε μάνες και γυναίκες, κάντε κουράγιο και θα περάσουμε και φώναζαν μέχρι  τώρα και οι άρχοντες που ήταν απελπισμένοι
 Αντες λίγο ακόμη και θα βγούμε
 Και τους δίναν θάρρος και οι απλοί παπάδες που είχαν βγει μέσα από  το λαό τους και ζητούσαν τώρα τη βοήθεια του Θεού.
Μόνο οι μεγάλοι άρχοντες είχαν λιποταχτήσει και οι μεγοπαπάδες, αυτοί  κρύφτηκαν όπου μπορούσαν και άφησαν το λαό στην τύχη τους.
  Ακόμη και οι γέροι και οι ανήμποροι πήραν θάρρος και τράβηξαν μπροστά να σωθούν
  Και κανένας δεν είπε» «Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΕΙΤΟ» όπως θα λέγαν μερικοί σήμερα
  Και οι καρδιές  του   Ιβάν και της Μαριούσκα συνέχιζαν νας φωτίζουν

   Και πέρασαν το δάσος, ίσως όχι όλοι, ο λαός όμως πέρασε μια σώθηκε.
 Όταν όμως πέρασαν ψάχναν να βρουν τους σωτήρες τους, τον Ιβάν και την Μαριούσκα.
Δεν τους βρήκαν πουθενά
 Είχαν χαθεί μέσα στο δάσος και στο βάλτο  και μόνο μακριά έφεγγε ένα μεγάλο φως, ένας μεγάλος ήλιος
Ήταν οι καρδιές τους.
 Και πέρασαν χρόνια πολλά  και βρήκαν καλοί και κακοί άρχοντες, έβλεπε όμως μακριά ο λαός ένα φως ήταν η καρδιές του Ιβάν και της Μαριούσκα.
Τι και αν δεν ξέρουμε τώρα ακριβώς  πως τα  λέγαν τα παλικάρια ,αν  πράγματι τα λέγαν Ιβάν ή Μαριούσκα ή κάπως αλλιώς.
 Ξέρουμε ότι είχαν μεγάλη καρδιά που την έκαναν φως και έσωσαν το λαό τους
 Αυτό ήταν το ωραίο Ρωσικό παραμύθι, όπως το θυμάμαι από ένα ωραίο ρωσικό διήγημα του τέλους του περασμένου αιώνα.

                                                       Γιάννης Βακάμης

                                                     Κουκούλι 5-6-010

Αβραάμ ο μάγος ή ο ρόλος των θρησκειών πάνω στη γη

 Με πολύ προσοχή διάβασα  ένα άρθρο του μοναδικού φωτιμένου ιεράρχη στον τόπο μας, του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και Αλβανίας Αναστασίου ,για τον ρόλο που πρέπει να παίξουν οι θρησκείες  για να εμπεδωθεί η ειρήνη πάνω στη γη. 
Λέει με λίγα λόγια ο φωτισμένος ιεράρχης ότι δεν πρέπει να γίνονται οι θρησκείες  στήριγμα των ισχυρών για την καταπίεση των λαών της  γης
Και ακόμη δεν πρέπει να ρίχνουν το δηλητήριο για να κρατούν τυφλούς τους λαούς και να τους σέρνουν   όπου θέλουν οι ισχυροί της γης
 Φτάνει πια η συνεργασία με τους διάφορους μάγους όπως τον Αβραάμ τον σατανιστή και τους  ψευτοπροφήτες τους Πατριάρχες της γης και τους Πάπες  για να κρατούν υπόδουλους τους λαούς
 Πριν από  τρεις χιλιάδες  χρόνια από σήμερα ,παρουσιάστηκε στην περιοχή  της Μέσης Ανατολής ένας δαιμόνιος μάγος ,Χαλδαίος την καταγωγή ,που ήταν δηλητηριαστής και σατανιστής και τον λέγαν Αβραάμ
Αυτός δίδασκε σε μερικούς δυστυχισμένους Σημίτες της περιοχής εκείνης, κτηνοτρόφους ότι ένας  είναι ο  Θεός\
   Αυτός δίδαξε τον μονοθείσμό και άνοιξε όλες τις πλήγές πάνω στη γη
 Ο Θεός αυτός δεν είναι όλου του κόσμου είναι των Εβραίων, είναι ο Γιαχβέ ο δυνατός
  Αυτός  σε μένα έδωσε την φώτιση ότι ο λαός των Εβραίων είναι ο εκλεκτός και τον προορίζει η μοίρα να κυριεύσει όλη τη γή  και θα σας στείλω και άλλους προφήτες όπως τον Μωυσή, για να σας δώσει και δέκα εντολές
Είναι ο παντοκράτορας, και εσείς να γίνεται παντοκράτορες και αυτοκράτορες και πατριάρχες και ότι άλλο.
 Και κυριεύσατε την γην είπε στον Αδάμ που ήταν ο απόγονος του Αβραάμ, ποια ήταν η γη για την εποχή εκεινη, ένα κομμάτι γύρω στη Μέση Ανατολή.
Και την ιδέα αυτήν την ασπάστηκαν οι ταλαίπωροι οι Εβράιοι  και την ασπάζονται πολλοί και σήμερα, δυστυχώς  και το μίσος έξακολουθεί μέχρι και σήμερα.
    Τις ιδέες αυτές οι Ιουδαίοι τις πέρασαν στον Χριστιανισμό, αφού το Ευαγγέλιο λέει ότι  όσο και να περάσουν οι αιώνες ούτε ένα σίγμα ούτε μια κεραία δεν θα αλλάξει από την Αγία Γραφή από την Παλαιά Διαθήκη 
Και μάταια ο Χριστός θέλησε να περάσει λίγη αγάπη στην Νέα Διαθήκη την Καινή Διαθήκη
Οι διάφοροι διαβολισμένοι καλόγεροι, Πατριάρχες , Πάπες και βάλε ακόμη, κατόρ ωσαν να βάλουν τόσο μίσος στις ψυχές των απλών ανθρώπων ΄που δεν έμεινε τίποτε από την αγάπη του φτωχού Ναζωραίου.,παρά  μόνο η υποκρισία, και η σκοπιμότητα των ισχυρών
   Με πρόσχημα την διάδοση του Χριστιανισμού και της αγάπης πάνω στη γή δεν έγιναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα  από αυτοκράτορες στην Ανατολή και στη Δύση;  Δεν σκότωσαν οι διάφοροι αυτοκράτορες σε Ανατολή και Δύση χιλιάδες ανθρώπους; Δεν έκαψαν ζωντανούς  ανθρώπους στο όνομα της Αγάπης;
 Δεν συνεργάστηκαν όλοι με το παπαδαριό για να κάνουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε Ανατολή και Δύση;
 Δεν λεν ακόμη και σήμερα:
 Κύριε σώσον τους ευσεβείς….. και τους ασεβείς που για κάποιον λόγο δεν τους παραδέχεται ,τι να τους κάνουν;
Να τους καταστρέψουν να τους σπάσουν σαν σκεύη  κεραμέως, σαν παλιοτσούκαλα. όπως λέει κάποιο εκκλησιαστικό τροπάριο;
 Μόνο υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων Χριστιανών δεόμεθα και  όχι για όλους τους λαούς   της γης ανεξάρτητα από θρησκεία φύλο κ.λ.π.
Είναι τόσο το μίσος που βάλαν στις ψυχές του απλού λαού που σε κάνει α τρομάζεις Και το πιο   τρομερό είναι, ότι το μίσος αυτό που έβαλε ο Μεγάλος Μάγος ο σατανιστής ο Αβραάμ  στις ψυχές των ανθρώπων  γύρισε στον ίδιο το δυστυχισμένο λαό των Εβραίων και  βρήκαν αφορμή όλοι  οι κατακτητές πολιτικοί και θρησκευτικοί  να κυνηγήσουν να εξοντώσουν  τον ίδιο τον περιούσιο  λαό που ήταν ο εκλεκτός του Θεού.
 Και να φτάσουμε στην εποχή του Χίτλερ και των φασιστών που με τι ο ιδεολόγιμα πρόσχημα ,ότι ο λαός των Ιουδαίων  είναι καταραμένος από τον Θεό, ποιόν Θεό; Τον δικό τους Θεό τον Θεό των Ιουδαίων , να τους καταστρέψουμε, να τους κάψουμε στους φούρνους.
Βλέπεις καμιά φορά , πως ότι σπέρνεις αυτό θερίζεις.
 Μίσος έσπειρες, μίσος θερίζες.
Οφθαλμόν αντί οφθαλμού  και οδόντα αντί οδόντος έλεγε η Παλαιά Διαθήκη
Το ίδιο   έγινε μετά και στους ίδιους.
   Και μετά ήρθε ένας αγράμματος καμηλιέρης από την έρημο . ο Μωάμεθ να πει ‘ Εμένα με έστειλες ο Θεός, ποιος Θεός των Εβραίων ή ο δικός του, ο Θεός του σατανιστη μάγου του Αβραάμ, ο Αλλάχ ,  να διδάξω μια νέα θρησκεία,  την θρησκεία του  Ισλάμ , που θα πει το ίδιο πράγμα του ισχυρού  και έκανα και ένα καινούργιο Ευαγγέλιο, το Κοράνι.
Πήρα μερικές χαζομάρες από την Παλαιά Διαθήκη, πήρα και λίγα από τον Χριστιανισμό έβαλα και κάποιες ανοησίες ακόμη που θα παρέσερναν τον απλό λαό, του δίδαξα ότι μετά  τη ζωή στη γη ,όσοι είναι σωστοί Μουσουλμάνοι  θα παν στον παράδεισο  και θα τρων πιλάφι και μέλι από τα βουνά το πιλάφι και τα ποτάμια το μέλι και θα γλεντούν με εβδομήντα παρθένες ο καθενας που με την ευλογία του Αλλάχ θα είναι πάντα παρθένες
Και οι κακομοίρηδες οι ΄Αραβες τον πίστεψαν  και πολλοί των πίστεψαν με το βούρδουλο  την καταπίεση και την φωτιά και έτσι γεννήθηκε μια νέα Θρησκεία πάνω στη γη ο Ισλαμισμός
 Και τώρα το ένα τρίτο της γης είναι ισλαμιστές και περιμένουν, όχι οι άρχοντες δηλαδή, αυτοί ξέρουν ότι τους κοροίδεύουν για λόγους σκοπιομότητας, αλλά οι απλοί άνθρωποι  να πολεμήσουν  για του Ισλάμ την πίστη την Αγία  για  των ισχυρών την Ελευθερία
 Και σκοτώνονται ακόμη μέχρι σήμερα για το Γιαχβέ των Εβαίων και για το Ισλάμ των Μωαμεθανών χιλιάδες άνθρωποι  στην Μέση ανατολή και έχουμε τους Μουτζαχεντιν και τους Ταλιμπάν και κρατούν τον λαό τους στην αμορφωσιά και στη φτώχεια και τινάζονται πολλοί στον αέρα, γιατί έτσι τους είπαν  οι παπάδες τους και σκοτώνονται για την πίστη στον Θεό , τον Γιαχβέ και τον Αλλάχ που είναι ο΄ίδιος
Ευτυχώς που οι Χριστιανοί , κάποιοι, κάπως τα ξεπέρασαν σήμερα αυτά και  δεν σκοτώνονται και τόσοι πολλοί  μεταξύ μας δηλαδή, για του Θεού την πίστη την Αγία και για το ων ισχυρών την κυριαρχία στη γη ,όπως γινόταν  πιο παλιά, ούτε και έχουμε σταυροφορίες για να ελευθερώσουμε  τη Γη της Επαγγελίας, τους Αγίους Τόπους

 Το συμπέρασμα
 Πρέπει να βγει κάποιος φωτισμένος ιεράρχης, όπως ο Αρχιεπίσκοπο; Αλβανίας  Αναστάσιος ,κάποιοι  φωτισμένοι ηγέτες πάνω στη γη  και να πουν:
Φτάνει το μίσος που σας έβαλαν , φτάνει το μίσος που σας βάλαμε στις ψυχές σας για  αιώνες,
 Καιρός είναι και σεις  οι εκπρόσωποι… κατά την ιδέα σας του ΘΕΟΎ… πάνω στη γή και σεις οι .άρχοντες, που σας είχε στείλει….. ο Θεός… πάνω στη γη   και πρώτα και κυρίως ο απλός λαός, να καθήσσετε, μέρες και νύχτες και να αναθεωρήσετε  όσα λέγατε περί Θρησκειών και όσα  βάλατε στις Παλιές και τις Νέες Διαθήκες και όσα βάλατε στα Κοράνια και όσα έβαλαν οι ισχυροί περί εξουσιών και να βρείτε ότι μας ενώνει  με βάση την αγάπη, που δίδαξε ένας απλός  ψαράς από την Ναζαρέτ και όχι ένας σατανιστής μάγος από την Χαλδαία, ούτε ένας καμηλιέρης από την Αραβία ΄
Ένα φωτεινό δρόμο μας έδειξε ένας απλός ιεράρχης από την Αλβανλία ο  Άγιος, με την παραγματική σημασία της λέξης , ο Αναστάσιος.

Οι τοκογλύφοι, οι τελώνες οι εφοριακοί οι τραπεζίτες στα παλιά και σήμερα

   
 Γίνεται τελευταία πολύς λόγος για τους κερδοσκόπους που καραδοκούν να δουν μέσα από τον ελληνικό και τον διεθνή τύπο και από τις τηλεοράσεις,  ποια είναι η κατάσταση της Ελλάδας ,για να της βάλουν τη θηλιά στο λαιμό με τα επιτόκια  να μας ρουφήξουν το αίμα μας και να πάρουν, ότι μπορούμε να συγκεντρώσουμε εμείς με το πρόγραμμα στήριξης
    Τώρα ποιος φταίει;
    Φταίνε  οι κερδοσκόποι;
 Όχι κύριοι,  φταίει το δικό μας το μυαλό
   Δεν θα μακρηγορήσω 
Για να γίνω πιο αντιληπτός θα φέρω ένα παράδειγμα από τη ζωή, όπως έφερνε και ο Χριστός, όπου και να βρίσκεται σήμερα, κι αν μας ακούει.
   Το παράδειγμα αυτό ίσχυε και ισχύει για τέσσερις χιλιάδες χρόνια και θα ισχύει αιωνίως εφόσον υπάρχουν κουτοί
Τώρα ποιος φταίει που έγιναν οι κουτοί;
Ίσως ο ίδιος ο Θεός που τους έκανε , σαν παντοδύναμος που είναι
 Και τους έκανε λένε οι πονηροί οι καλόγεροι,  οι εκάστοτε Πατριάρχες και Αρχιεπίσκοποι και Πάπες, άκουσον -άκουσον , για να τους βοηθήσουν οι  έχοντες και κατέχοντες οι έχοντες μυαλό , να κάνουν ελεημοσύνη  και να παν  οι κακόμοιροι οι κουτοί που είναι και φτωχοί στον παράδεισο, αλλά και οι πλούσιοι στον παράδεισο του Καζαντζάκη .
 Για τούτο έλεγε ένα παλιό ποίημα:
                            Για τούτο πρέπει να χρωστάς  παιδί μου
                           μεγάλη ευγνωμοσύνη.
                           μεγάλη ευγνωμοσύνη
                           ευγνωμοσύνη στους  φτωχούς,
                           {εγώ θα προσθέσω στο ποίημα και στους τεμπέληδες}
                         {γιατί με την ελεημοσύνη  στους φτωχούς… και τους κουτούς,
                                 - Άκουσον – άκουσον--   
                                    γίνεσαι αφορμή
                           να χαίρεται ο άγγελος….
                           Να χαίρεσαι και συ….
                       
                            Τρέχα γύρευε  δηλαδή}
 Και όμως με τις ιδέες αυτές τράφηκαν γενιές ολόκληρες και τρέφονται και σήμερα πολλοί, φίλε μου και η Μητρόπολη Βεροίας σήμερα τρέφει χίλιους κουτούς και τεμπέληδες, δήθεν… για να τους στείλει στον παράδεισο
 Ας είναι;
   Να συνεχίσουμε όμως το παράδειγμα γιατί αρκετά μακρηγόρησα
  Λοιπόν και τότε και σήμερα και στον αιώνα των αιώνων, αμήν, οι τοκογλύφοι παρακολουθούσαν και παρακολουθούν, τους αχαΐρευτους  του χωριού και της πόλης, τους τεμπέληδες, του γυναικάδες, τους μπεκρούλιακες , τους χαρτοπαίκτες . Και μόλις τα φαν  όλα, παράδειγμα και η Ελλάδα σήμερα,  πήγαιναν και βάζανε ενέχυρο το χωράφι ή το σπίτι ή το μαγαζί  και σαν δεν μπορούσαν να το πληρώσουν, όπως και σήμερα το αυτοκίνητο ή κάτι άλλο,  τους κάναν  κατάσχεση και αυτοί για να μην μπούνε στη φυλακή, όπως και σήμερα, πουλούσαν ,τζάμπα, στον τοκογλύφο το μαγαζί, ή το σπίτι ή το χωράφι, όπως και σήμερα.
Τώρα ποιος έφταιγε
 Σίγουρα ,όχι ο τοκογλύφος, για τούτο ο Χριστός συγχωρούσε τους τελώνες 
Ο Βάρναλης λέει :
                                        ¨Ποιος φταίει
                                       Φταίει το κακό το ριζικό μας,
                                        φταίει ο Θεός που μας μισεί,
                                        φταίει το κεφάλι το δικό μας
                                      φταίει πρώτα απ’ όλα το κρασί
                                         Ποιος φταίει;
                                      Κανείς  δεν το’ βρε και δεν τόπε  ακόμα.
   Για τούτο μας βάλαν θηλιά στο λαιμό οι τοκογλύφοι της Ευρώπης και του κόσμου    Μήπως φταίμε και εμείς;

Στον οφθαλμίατρο

 
   
    Πρέπει να πάω στον οφθαλμίατρο να κάνω εγχείρηση από καταρράχτη στο μάτι.
    Κάποιος ,δικός μου, που   έχει γιατρό παιδί και ανεψιό γιατρό, μου είπαν να μην πάω στο νοσοκομείο, γιατί στο νοσοκομείο οι γιατροί σκοτώνουν τους ασθενείς, και αν δεν πας σε ιδιώτη καθηγητή  να του δώσεις και πεντακόσια ευρώ, χωρίς αποδείξεις, αν του ζητήσεις απόδειξη θα σου ζητήσει επτακόσια ευρώ .
Θα σε βάλει στο κρατικό νοσοκομείο από την πίσω πόρτα  χωρίς να πάρεις εισιτήριο και θα σε χειρουργήσουν υπάλληλοι του νοσοκομείου υπηρετικό προσωπικό του νοσοκομείου και με την υποδομή, εργαλεία  κ΄λ.π,. του νοσοκομείου.
 Και εγώ σκέπτομαι.
 Τι να κάνω ;
 Να πάω σε ιδιώτη γιατρό ή στο νοσοκομείο και να περιμένω και λίγο καιρό, αφού δεν είναι και τόσο επείγον.
Βέβαια ο ιδιώτης γιατρός το φέρνει σαν υπερεπείγον
 Σαν μεγάλος μ…. λοιπόν θα παώ σε ιδιώτη γιατρό
 Υπάρχει και κάτι άλλο:
 Είναι έθιμο και στο γιατρό του νοσοκομείου να δώσεις και ένα φακελάκι τουλάχιστον τριακόσια ευρώ  για να σε προσέξει περισσότερο….
Αν δεν σε προσέξει περισσότερο… μπορεί να σου βγει το μάτι
 Και έχει και μεγάλο δίκιο να ζητήσει φακελάκι
Πόσο  περισσότερα βγάζουν οι ιδιώτες γιατροί, γιατί το κράτος να μην πληρώνει και έναν νοσοκομειακό όσο έναν ιδιώτη;
Τι να κάνω λοιπόν; Θα πάω στον ιδιώτη  και θα πληρώσω διακόσια ευρώ περισσότερα, χαρά στο πράμα…
    Θα μου κόψουν και τον δέκατο τέταρτο μισθό, θα πλήρώσω και στο γιατρο  χίλια ευρώ, χαρά στο πράμα….
 Και μου λέει η κυβέρνηση ότι θα κάνει σωστό  σύστημα υγείας και θα χτυπήσει την φοροδιαφυγή
Κουροφέξαλα…, λόγια για να τα πιστεύουν οι αφελείς..

Ο κλέφτης, του κλέφτη, των κλεφτών, ω κλεφταράδες…….

Ο κλέφτης, του κλέφτη, των κλεφτών,  ω  κλεφταράδες…….

Από τότε που έγινε το Ελληνικό κράτος και πριν ακόμη, στηρίχτηκε πάνω στους κλέφτες
 Οι κλέφτες που αργότερα έγιναν οι ήρωές μας, βγήκαν πάνω στα βουνά  για να μην τους τα πάρουν οι τούρκοι, αν και η τουρκική φορολογία μπορεί να  ήταν μεγάλη, αλλά ήταν περισσότερο δίκαιη.
Περισσότερο όμως τους γδέρναν οι κοτσιαμπάσιδες και οι αρματωλοί, που είχαν συμφωνήσει να φυλάγουν τα περάσματα, γδέρναν όμως το φτωχό ελληνικό λαό  και  περισσότερα τους εμπόρους που γυρίζαν από την ξενιτιά αφού είχαν κάνει κάμποσα χρήματα.
 Και οι έμποροι όμως δεν κάναν τις περιουσίες τους πάντα με καλό τρόπο.
 Επομένως, ο κλέψας του κλέψαντος. 
                          Εκεί είναι οι κλέφτες οι πολλοί,
                          όλοι ντυμένοι στο φλουρί,
                          κάθονται και τρων και πίνουν
                          και την ΄Αρτα φοβερίζουν.
 Οι Κολοκοτρωναίοι  ήταν ντυμένοι στο φλουρί, είχαν τ’ ασήμια τα πολλά τις ασημένιες πάλες και πηγαίναν καβάλα στην εκκλησία και προσκυνούσαν καβάλα’
Αργότερα όταν γίναμε ελληνικό κράτος, το μόνο που μας έμαθαν οι πολιτικοί είναι πως  να την γλητώνουμε απο τους φόρους και μας τα αρπάζουν  οι τσιφλικάδες, που αργότερα  έγιναν  και ευεργετάδες, .οπως ο Σίνας και πολλοί άλλοι.
  Και πολλοί βλέποντας την κατάσταση και νομίζοντας δικαια ή άδικα ότι αδικούνται  βγήκαν ληστές και ρήμαξαν τον τόπο και μάλιστα είχαν και την υποστήριξη του απλού, του αδικημένου λαού.
     ΄Ετσι φτιάξαμε ένα κράτος κλεφτών και απατεώνων.
Κλέβει ο αγρότης πουλώντας σάπια ή φορτωμένα λιπάσματα φρούτα, φορτώνει σάπια ροδάκινα στην πλατφόρμα ή αντί για ροδάκινα φορτώνει χώμα και πέτρες και τα στέλνει στην Ευρ ΄Ενωση και η Ευρ ΄Ενωση μας βάζει πρόστιμα και τα πληρώνει όλος ο λαός, ή περνάν το ίδιο  κοπάδι δυο και τρεις φορές για έλεγχο για να πάρει μεγαλύτερο πριμ και ξανά μας βάζουν πρόστιμο και οι πολιτικοί δεν τολμούν να λάβουν μέτρα γιατί δεν θα τους ξαναψηφίσουn, βλέπεις υπάρχει το πολιτικό κόστος κλέβει και ο έμπορος τον αγρότη  στις τιμές και έτσι έχουμε ισορροπία…..

Αύριο έχουμε απεργία

 

       Αύριο όλοι στην απεργία που κήρυξε η ΓΣΕΕ η ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ της κ. Παπαρήγα
 Θα πάμε από νωρίς… για να βρούμε θέση … στην πλατεία και μπροστά στο Εργατικό Κέντρο
Πέρσι  είμασταν τόσοι πολλοί… που δεν  χωρούσε τον κόσμο. ΄
Ήταν τριάντα εργάτες μαζί με το συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου και τα τοπικά εργατικά συμβούλια, είκοσι Δημόσιοι Υπάλληλοι  και είκοσι συνταξιούχοι του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα.
 Αυτοί  θα αγωνιστούν για ψωμί- παιδεία- ελευθερία.
 Κάποτε ο πατέρας μου πολεμούσε για το οχτάωρο, για τα δικαιώματα του εργάτη, έφαγε ξύλο, τον μαχαίρωσαν οι τραμπούκοι, , κοιμήθηκε στον πάγο.
Αλλοι πήγαν εξορία, βγήκαν στο βουνό, τους έστησαν στον τοίχο. 
Τι έμεινε από αυτόν τον αγώνα;
Την απάντηση την πήρα αργότερα , στα γεράματά του, από τον ίδιο τον πατέρα μου -Μπορεί- Γιάννη μου- εμείς να μην κερδίσαμε και τόσα πολλά , με τόσους αγώνες εσείς όμως σίγουρα θα ζήσετε καλύτερα.
 Ίσως, πατέρα, το ελπίζουμε
Ζούμε καλύτερα;
Να το ερώτημα

                                                       Γιάννης Βακάμης

                                                              Βέροια 23-2-010

Η αλεπού καλόγρια

                      Σαν δεν είχε τι να φάει
                       μια αλεπού πονηρεμένη,
                        αποφάσισε και πήγε
                       και καλόγρια να γένει.

                       Τρείς κοκόροι που δεν είχαν
                        στο κεφάλι λίγη γνώση,
                         εξεκίνησαν και πήγαν
                         την ευχή τους να τους δώσει.

                             Τους ξομολογάει εκείνη
                             και συγχώρεση τους δίνει
                             κι’ όπως ήταν πεινασμένη
                             τους αρπάζει,
                             κι είναι τώρα
                             και οι τρεις συχωρεμένοι.
 ‘ Ένα απλό ποιηματάκι για το νηπιαγωγείο, που πολλά λέει όμως για τους αφελείς και τους πονηρούς
    «Γι’ αυτούς που βλέποντας δεν βλέπουν και ακούοντας δεν καταλαβαίνουν’
                                                                                                    Όπως λέει το Ευαγγέλιο
  Ποιος δάσκαλος από μας τόλμησε ποτέ να διδάξει αυτή τη μεγάλη αλήθεια στους μαθητές και στον κόσμο;